تیمرز در کتاب خود اولین تلاش برای طبقه بندی روش های مختلف انجام کسب و کار در اینترنت را انجام داد و چند دسته بندی اولیه این پدیده را ارایه کرد. او کار خود را با یک نگرش نظام مند تشخیص معماری ها برای مدل های کسب و کار آغاز کرد و براساس ایده ساختارشکنی و ساختارسازی مجدد زنجیره ارزش و تشخیص راه کارهای ممکن برای یکپارچه سازی اطلاعات در طول این زنجیره بین مؤلفه های مختلف، او یازده مدل کسب و کار الکترونیکی را که می توان در دنیای واقعی مشاهده کرد، توصیف کرد. او سپس دو بعد از هر یک از مدل های کسب و کار را کشف کرد، بعد گسترش نوآوری مدل کسب و کار و بعد یکپارچه سازی اطلاعات عملکرد در طول زنجیره ارزش، شکل زیر.

تیمرز یک مدل کسب و کار را به عنوان یک معماری برای محصول، خدمت و جریان اطلاعات تعریف کرد شامل توصیفی از بازیگران متعدد کسب و کار و نقش های آنان، توصیفی از فواید بالقوه برای بازیگران متعدد کسب و کار و توصیفی از منابع درآمد است. براساس این تعریف او با مثال یازده مدل کسب و کار الکترونیکی را نشان داد که در دیگر مطالعات مدل های کسب و کار الکترونیکی به طور گسترده ای به آن ها ارجاع داده شده است. بیشتر این مدل ها آشکار و بی نیاز از توضیح هستند.

1- فروشگاه الکترونیکی[1] : بازیابی وبی توسط یک سازمان یا فروشگاه برخط

2- تدارکات الکترونیکی[2] : مناقصه و تدارکات الکترونیکی کالاها و خدمات

3- مراکز خرید الکترونیکی[3]: مجموعه ای از فروشگاه های الکترونیکی که تحت یک چتر مشترک بهبود یابند.

4- حراج های الکترونیکی[4] :  پیاده سازی الکترونیکی مکانیسم های حراجی

5- انجمن های مجازی[5] : انجمن های برخط اعضایی با سلایق مشترک

6- زیرساخت های همکاری:  مهیا کردن ابزارها و محیط اطلاعاتی برای همکاری بین شرکت ها

7- بازارهای طرف سوم[6]: استفاده از یک طرف سوم برای ارایه بازیابی تحت وب یا فروشگاه برخط

8- ادغام کنندگان زنجیره ارزش[7] : ادغام کردن چند مرحله از زنجیره ارزش با امکان بهره برداری از جریان های اطلاعات بین این مراحل به گونه ای که ارزش افزوده بیشتر دارد.

9- فراهم کنندگان خدمات زنجیره ارزش:  شرکت های متخصص در یک بخش خاص از زنجیره ارزش (مانند پشتیبانی الکترونیکی – پرداخت الکترونیکی).

10- دلالی اطلاعات[8] : خدمات اطلاعاتی جدید از قبیل جستجوی اطلاعات، جمع آوری و مدیریت اطلاعات مشتری و دلالی فرصت کسب و کار